امتناع از حکمرانی خوب شهری: اداره شهر و مسئله مشارکت
![](https://risstudies.org/wp-content/uploads/2024/02/d0134a03c.jpg)
نویسنده: بهراد فرمهینی فراهانی
اگر حکومت شهری ناظر بر نقش نهادهای رسمی در مدیریت شهری است، حکمرانی شهری به فرایندهایی اشاره میکند که توسط کنشهای جمعی و نهادهای جامعهی مدنی در تصمیمگیری اثر میگذارند و سهم مشارکت شهروندان در آن لحاظ میشود. حقیقت آن است که جستارها و مقالات متعددی در خصوص حکمرانی خوب شهری به رشتهی تحریر درآمدهاند که نشاندهندهی اشراف نظری به این موضوع است. بنابراین، به نظر میرسد در ایران مسئله بر سر چیستی ارزشهای یک حکمرانی خوب شهری نیست بلکه مسئله این است که اولاً موانعی بر سر تحقق حکمرانی خوب شهری وجود دارد که اصلیترین آنها فقدان مشارکت و نبود الزامات آن است؛ و ثانیاً در عمل اعتقادی به نقشِ نهادهای جامعهی مدنی در مدیریت شهر وجود ندارد. بهعبارتدیگر، در ایران از حکمرانی خوب شهری امتناع میشود. در این نوشتار، سعی بر آن است که موارد مذکور از طریق بحث و نیز ارائه شواهد برجسته شده و در انتها راهکارهایی در راستای تحقق حکمرانی خوب شهری بیان شوند.
ماهنگار دیدهبان امنیت ملی شماره ۱۳۴